Poesie

06-02-2001:

camminai tutto il giorno con tenacia.

.................tanto lontano.

                                                              TAGORE

05-02-2001:

la luce delle stelle più lontane 

giunge agli uomini con grande ritardo,

e prima che essa sia giunta

l'uomo nega che lì, vi siano delle stelle.

Di quanti secoli ha bisogno uno spirito per essere compreso?

Anche quando la luce arriva, 

non riusciamo a comprendere una stella:

ne ammiriamo la sua bellezza 

senza sapere che, probabilmente,

è già morta.

N'òmmene sfertenàte

U 23 dicèmbre jè na seràte partecolàre,
se respìre n'àrie a tutte nù càre

Tutte fuscene da dò e da dà
pe pavùre de no acchià chedda ca n'acattà

Se strùsce e se spènne senza lemetazzjòne
e no nze pènze chiù a le uà e la desperazzjòne

La fodde nnànz'a la vànghe du marenàre
e non 'mbòrte ca tutte jè chiù càre

Le famìgghjie s'accòchiene pe ste scernàte,
tutte 'nzime fràte, sòre e canàte

Se sènde, l'attèse de la fèste
e nesciùne vole fà u core tèste

Mmènze a cudde gebellère ca stève
n'òmmene sule, muèrte-muèrte se ne scève

Cammenàve chiàne-chiàne, amareggiàte,
penzànne quanne jìdde jève sfertenàte

No ndenève ne famìgghjie e ne parìndde
attàne e màmme u-avèvene lassàte sbarbatìdde

La fatìche jève chedda ca jève
e ma nu sfìzzje se permettève

La càse nu screfùtte pecenùnne
a do no tezzuàve ma nesciùne

Mendre acchiamendàve tutta chedda ggènde
se demmenàve percè la vite che jidde jève
fetende

Doppe nu picche nge vennì na stille d'orgòglie
e acchiamendò jinde o portafòglie

Terrìse ne stevene pìcche
non jève mà state rìcche

Acchessì chemenzò a penzà
ce còse peteve accattà

Allumò sope na vànghe na vàsche de lepìne,
u patrùne pe dù solde ng'agnìì la bustìne

Sùbbete chemmenzò a mangià
e scettàve le scorze allariulà

Aveve arrevàte 'mbònde o stratòne
quànne avìì na stràna 'mbresjiòne

Se veldò p'acchiamendà
ce u stève a pedenà

Ciò ca vedì nge dette tanda delòre
ca se sendève de strenge u còre

Jève nu vècchie 'ngurvàte e malannàte
ca pertàve nu cappòtte strazzàte

"U méste ce stà chembìne
allàsse le scòrze e mmàngie le lepìne"

"Gràzzje, gràzzje, ce te jà disce, la vìte
ngòndre de me s'accanìte"

"Le figghje mìì come a nu cane m'avonne
lassàte
dope ca tutte ciò ca tenève se jònne pegghiàte

"Tu stasere vite tànda ggènde chendènde
eppùre mmènz'a lòre stonne tanda
delinguènde"

"Pe le terrise, u potére, u uòre
arròbene e accìdene pure le màmme lòre"

"Sinde a mè no se penzànne a ciò ca no ndìne
ma rengràzzje u Segnòre pe chedda ca tìne"

Dòpe nu muèrse cudde vècchie sparescìì
e jìdde mmìnze sterdesciùte se ne scìì

"Allòre no nzò ji u chiù sfertenàte
stonne chidde angòre chiù desgrazziàte"

"Criste mìì gràzzje pe chedde ca me dà
da jòsce mà chiù nu ricche jà-chiemendà"

"E crà notte, mò ca nasce Gesù
jà pregà: dàmme la salùte e nudde chiù"

Nostalgì de Bbàre

Baàre, accòme stà
so tand'ànne ormà
ca desperàte de fatìche,
na matìne partìbeche.

M'arrecòrdeche che la càpe fandastecàve
e u desedèrie de sestemà me trascenàve,
e o stesse tjèmbe chiangève u còre
lagreme amàre e de delòre

De te ma me so scherdàte,
pure ce ji no nzo chiù tornàte
e nanz'all'ècchie abbàgnàte de nostalgì,
scorrene tanda cartolìne de Bbàre mì

Me vene mmènde pure mo ca stogghe a fa
vecchie
quànne jè bèlle la demeneche a Bbàrevecchie,
le càse tutte nzìme appezzecàte
e jùne c'uàlde ca se donne u ffiàte

Le stratòdde pecenònne e terciùte
a do la stòrie de Bbàre stà aschennùte,
sale o cìele u'addòre de ragù
percè pure dà, jè ffèste come a nù

U calòre ca strènge nderlalànze
che le vàrche e le parànze
de mille e chiù chelùre
fascène chengìrte come tanda ffiùre

Màgge po jè u mèse nèste,
pe Sanda Necòle se fàsce ffèste,
dalla rotònde e tutte lungomàre
ziazì e tanda marenàre

Pe tutte u mùnne la Fère du Levànde
ce fàsce sendì assàje mbortànde,
o stàddie tutte nzìme achecchiàte
pe nu sole grìde, come le fràte

Ma ciò che m'ammànghe, sò le barìse,
nu pìcche veccùse e assàje pagghiùse,
ca portene semme che lore l'allegrì
e tenene lendàne la malenghenì

Semme prònde a dà l'aiùte
a parìnde e scanòsciùte,
na parole de confòrte a tutte quànne,
a ce stà malàte e ce stà 'n affànne

Ahh, Bbàre mangiàte de bèlle rìzze
e de tanda cozze fattìzze,
calàmare, pùlpe e allìve
a do stàte chidd'e stràbìve!

Si! Jì tenghe mbìdie di chidde accòme a me
che a pàne e cepòdde jònne arremanùte che te,
ma jì prime ca me chiàme Gesù
te jà abbrazzà pe non allassàrte chiù

U PULP E LA PELOSE


Nu pulpe steve a fà la poste
a na pelose tosta-tosta

U cirre chiàne a chiàne sckaffàve,
la teccuàve, la sfettève, la provocàve

-Ce jisse la cape do cùeste
te jà fà mbrìme la feste!

- Che me nge l'ha?
sinde a mè, vattìne chiù dà

- Nande e tre come a tè stamatìne,
che me avonne fatte na brutta fìne

- Ji no sò fesse
no d'allàse che mànghe u-uèsse

- Vine dò, jisse fòre,
te jà strenge còre a còre

La pelòse dette nu scàtte,
do buche zembò com'a na màtte

U pulpe a chiùmme se scettò
e jind'a nudde l'auandò

Ahh.. si ce jeve chendènde,
no la lassàve chiù chedda fetènde

Ce soddesfazziòne nge pareve ca volàve
e la cape attùrne-attùrne ng'aggeràve

Ce steve a seccède se ne frecàve
jidde se sendeve nu Rè e spelpàve

Pò skandò, se sendì fore dall'acque du màre
         e fù acciaffàte dalla màne du marenàre

Desperàte o vrazze s'attaccò
e cudde nu muezzèche ngàpe nge terò

La pelòse mezza mòrte e tòtta sfraccedàte
u vedeve ca chiàngeve, le forze u-avevene
lassàte

- Le vide l'alde tre comm'a tè
t'uaveve ditte, mò ce uè da mè

- Aspitte ca no jè angòre fernùte,
sopp'o scòglie d'ajèsse sbattùte

- Ahh.. ce brutta fine ca stogghe a fà
ji penzzàve, c'a me no aveve teccuà mà

Je probbie vere:
Ce và pe frecà,
prime o doppe
arremmànne frecàte

Se avete poesie da pubblicare

scrivete a:

WebMaster@pugliaclubroma.it